Варзиш — кафолати саломатӣ, ҷавонӣ ва неруи ҳаётӣ
Дар дунёи имрӯза, ки фаъолияти ҷисмонӣ нисбатан кам шуда, аксари корҳо тариқи нишаста ё паси компютер иҷро мегарданд, машғул шудан ба варзиш на танҳо як тафреҳ, балки ниёзи ҳаётан муҳим барои ҳар як инсон ба шумор меравад. Варзиш ва фаъолияти мунтазами ҷисмонӣ асоси тарзи ҳаёти солим, дарозмуддатии умр ва солимии рӯҳию ҷисмонӣ мебошад.

Чаро пайваста ба варзиш машғул шудан муҳим аст?
Мустаҳкам кардани системаи дилу рагҳо: Машқҳои бегоҳирӯзӣ, давидан ва пиёдагардӣ гардиши хунро беҳтар намуда, хатари бемориҳои дил ва фишори баланди хунро коҳиш медиҳанд.
Баланд бардоштани иммунитет: Аъзои бадани шахси варзишгар ба вирусу бактерияҳо ва бемориҳои мавсимӣ муқовимати баландтар нишон медиҳад.
Баланд бардоштани руҳия ва коҳиши стресс: Ҳангоми машқҳои ҷисмонӣ дар бадан гормони шодӣ — эндорфин ҷудо мешавад, ки он ҳаяҷон, стресс ва афсурдаҳолиро (депрессия) рафъ месозад.
Назорати вазн ва мубодилаи моддаҳо: Варзиши мунтазам метаболизмро суръат бахшида, ба нигоҳ доштани вазни меъёрӣ ва сӯхтани чарби зиёдатӣ кӯмак мекунад.
Мустаҳкамии устухонҳо ва мушакҳо: Машқҳо қувваи мушакҳоро афзун карда, устухонҳоро қавӣ ва қомати инсонро зебо нигоҳ медоранд.

Чӣ тавр варзишро қисми ҳаёти ҳаррӯза бояд кард?
Аз ҳад зиёд ба худ бори вазнин гузоштан лозим нест, зеро пайвастагӣ ва мунтазамӣ аз ҳама муҳимтар аст. Барои оғоз чанд қадами оддӣ кифоя аст:
Аз машқҳои сабук оғоз кунед: Ҳар субҳ 10-15 дақиқа иҷро кардани машқҳои баданро нармкунанда ва пайваста пиёда гаштан (рӯзе 7-10 ҳазор қадам) метавонад натиҷаи назаррас диҳад.
Намуди варзиши дӯстдоштаро интихоб кунед: Давидан, шино, сузишворӣ (фитнес), велосипедронӣ ё ҳатто рақс — муҳим он аст, ки машғулият ба шумо ҳаловат бахшад.

Реҷа пайдо кунед: Ҳафтае 3-4 маротиба аз 30 то 60 дақиқа вақти худро ба варзиш бахшидан кофист.
Ирода ва интизомро рушд диҳед: Варзиш инсонро ба тартибу интизом, пурбардоштӣ ва расидан ба мақсадҳо дар ҳаёт низ ҳидоят мекунад.
Сармоягузорӣ ба саломатии худ беҳтарин қарорест, ки метавонед имрӯз қабул кунед. Мунтазам ба варзиш машғул шавед, то ҳамеша дорои ҷисми солим, ақли расо ва нишоти ҳамешагӣ бошед!


